Do bliuwst Do wol

Hiel oars as de titel fan de blomlêzing Fryslân nei 2000 suggerearret, ha de measte dichters der hielendal gjin fertrouwen yn dat Fryslân yn wêzen bliuwe sil sa't it is. In hiel soad is al ferdwûn en der sil noch hiel wat folgje. /.../ Dy hege Fryske loften, dy fiere kimen, dy wide greiden. It komt my bytiden ta de noas út, dat himmelhochjauchzend sjongen oer âlde tiden, dat zum Tode betrübt kleien en krimmenearen oer hjoed en moarn. It wie hjir froeger ek al meastentiids in keale negorij en computers, autodiken en akwadukten binne soms bêst wol handich. /.../ Neist it grutte tal eartiids-no-skielk-gedichten en alle natoerlyryk falt sa no en dan aldergeloks ek noch wolris wat oars te belibjen. Guon dichters ha it net oer Fryslân en de wrâld mar bliuwe tichter by harsels en dy fersen komme minder patetysk en klisjeemjittich oer.
Trotwaer, Sjoerd Bottema, maaie 2001, nr. 4

Het is opvallend hoeveel prachtige gedichten speciaal voor deze gelegenheid geschreven zijn /.../ en het zijn ook niet de minste dichters die meededen: o.a. Freark Dam, Jan Dotinga, Tiny Mulder en Tsjits Peanstra van de oudere generatie. Willem Abma, Jan Kooistra en Margryt Poortstra o.a. van de gevestigde dichters. En Albertina Soepboer en Eric Hoekstra van een jongere generatie. Sommige gedichten hebben echt het Friesland van de toekomst, met internet en gedigitaliseerde melkproductieprocessen, tot onderwerp. Andere zijn universeler, van Abma bijvoorbeeld of een prachtig gedicht van Harmen Wind over het laatste woord.
Nederlandse Bibliotheek Dienst, Jelle van der Meulen, 15 febrewaris 2001