Details
Dit is it leafdesferhaal fan Floaris en Blankefloar, de reade roas (it fjoer fan de leafde) en de wite leelje (de reine ûnskuld). It ferhaal fan de leafde tusken twa jonge minsken fan in ferskillend leauwen: Blankefloar is Kristinne, Floaris is fan moslim komôf. Troch alle tsjinwurking fan Floaris syn âlden hinne bliuwe Floaris en Blankefloar inoar trou en Floaris ûndernimt in nuodlike reis om syn leafste werom te krijen. Ek as hja inoar werfûn hawwe, is’t gefaar noch net geweken en stiet harren libben sels even op it spul. Lokkich beslacht alles goed oan ’e ein.
Troch alle ieuwen hinne hawwe minsken niget hân oan de histoarje fan Floaris en Blankefloar. Mei dêrby de tsjinstelling kristlikheid-islam is it ferhaal yn dizze tiid ek noch wer tige aktueel.
Klaas Bruinsma hat op treflike wize it middelnederlânske gedicht oerset yn flotrinnende, hjoeddeisk-Fryske fersrigels. In juwieltsje foar Fryslân en de Fryske bibleteek.
Extra informatie
| Uitvoering | paperback |
|---|---|
| Formaat | 125 x 200 mm |
| Aantal pagina's | 144 pagina's |
| ISBN | 978-90-8954-143-7 |
| Levertijd | 2 werkdagen |
| Auteur | Diederik van Assenede |
| Vertaler | Klaas Bruinsma |
| Biografie vertaler | Na zijn pensionering in 1986 heeft Bruinsma (1931, Oosterend) zich geheel gewijd aan zijn grote liefde, het vertalen van klassieken uit de wereldliteratuur. Als gymnasiast was hij daar al mee begonnen. In een interview met het blad De Blauwe Fedde in 1996, zei hij over zijn vertaalwerk: 'Je moet het alleen doen uit liefde voor de taal, uit overtuiging of uit idealisme. Doe je het daar niet voor, dan hoef je er niet eens aan te beginnen.' In 1993 kreeg Bruinsma de dr. Obe Postma-prijs voor zijn vertaling van drie tragedies van Sofokles: Filoktêtês, Kening Oidipoes en Oidipoes yn Kolonos. Het juryrapport meldde dat Bruinsma in zijn vertaling dicht bij de oorspronkelijke tekst bleef, maar dat hij niet schools of slaafs vertaalde en met oog voor het feit dat de stukken zijn bedoeld om te spelen. Om die reden had hij bijvoorbeeld een zesvoetige jambe veranderd in een vijfvoetige omdat dat 'beter bekt.' De jury prees Bruinsma voor zijn vondsten van aansprekende Friese equivalenten. In 1993 kreeg Bruinsma de cultuurprijs van de gemeente Gaasterlân-Sleat 'voor zijn verdiensten voor het behoud van de Friese taal.' In 2005 is hem opnieuw de dr. Obe Postma-prijs toegekend, nu voor zijn vertalingen in het gedenkboek van Gysbert Japix, de bundel Lânwurk met de vertaling van Vergilius' Georgika, en vooral voor zijn vertaling van de Ilias en de Odusseia van Homêros. De publicatie op 19 november 2004 van de twee omvangrijke delen van de Homêros-vertaling, de Ilias en de Odusseia, was de kroon op de vertalingen van Bruinsma (Uitgeverij Steven Sterk). De tekst van Homêros werd vertaald met behoud van het zesvoetige metrum in dactylen en spondeeën. Het magnum opus van Bruinsma telt zo ongeveer 28.000 regels en bijna 1000 zijden. De publicatie kreeg veel aandacht. De dichter-classicus Piet Gerbrandy zei in de Volkskrant: 'Je zou zonder veel overdrijving kunnen zeggen dat een literatuur pas volwassen is wanneer ze Homêros vertaald, verwerkt en achter zich gelaten heeft.' Jabik Veenbaas noemt het in de Leeuwarder Courant 'Een monument voor een kleine taal.' |
| Verschijningsdatum | 25 dec. 2009 |