Blijvende sporen

In dit uiterst informatieve boek geeft schrijver S.P. Hoekstra een beeld van verschillende vormen van groepsemigratie en dan vooral de effecten ervan op het ontvangende land. De directe aanleiding tot het schrijven van deze publicatie was de afronding van de activiteiten van de Christelijke Emigratie Centrale (CEC). Groepsemigratie had niet alleen in de periode na de Tweede Wereldoorlog plaats. De groepen die naar Latijns-Amerika trokken, liggen nog vers in het geheugen. Maar ook in het verdere verleden was groepsvorming een bekende methode van voorbereiding of zo men wil van zelfbescherming. Misschien is het vormen van de groep wel dé bepalende factor geweest voor het slagen en het integreren.

Voorts bleek dat veel individuele emigranten in het land van aankomst later alsnog een groep vormden, omdat het daarzonder niet mogelijk was de moeilijkheden het hoofd te bieden.

Hoekstra beschouwt zijn boek als een aanzet tot verdere studie. Vooral met het oog op het beantwoorden van een nog belangrijkere vraag: Hoe ontvangt de westerse wereld de grote stromen uit Azië en Afrika in onze sociale omgeving, cultuur en werkklimaat? Deze publicatie zou de lezer uit kunnen dagen, te leren van onze emigranten, van de opvang en de misgrepen in het ontvangende land.